De uitdagingen bij het ontwikkelen van zinc oxide bevattende crèmes

Enfleur Pure & Natural heeft enkele zonbeschermende producten in het gamma die gebaseerd zijn op synthetische (eco-vriendelijke en huidvriendelijke) UV-filters. Zinc oxide bevattende zonnecrème is uiteraard een mooi alternatief. In het lab van Enfleur wordt ontwikkelingswerk gedaan om zonnecrème te maken op basis van nieuwe generatie zinc oxide grondstoffen. Er is namelijk heel wat vernieuwing op vlak van grondstoffen, zoals partikels die mooier afgerond zijn en hierdoor mooiere transparantie geven.

Een zonnebrandcrème maken die alleen zinkoxide gebruikt, blijkt in de praktijk echter erg moeilijk. Ik probeer op een toegankelijke manier uit te leggen waarom dat zo is — en wat dat betekent voor jou als gebruiker.

Wat maakt zinkoxide zo bijzonder?

Zinkoxide werkt als een soort spiegel op je huid: het weerkaatst en verstrooit UV-stralen (zowel UVA als UVB). Het is mild, veroorzaakt zelden irritatie en wordt gezien als een milieuvriendelijker alternatief voor sommige chemische filters.

Maar… diezelfde eigenschappen maken het ook moeilijk om er een fijne, betrouwbare zonnebrand van te maken.

Waarom laat zinkoxide vaak een witte waas achter?

Je hebt het misschien zelf al gemerkt: zonnebrand met zinkoxide kan een witte, soms wat “krijtachtige” laag op je huid achterlaten.

Dat komt doordat:

• De deeltjes licht weerkaatsen, waardoor je huid wit oogt

• Kleinere deeltjes (zoals nano partikels) zullen minder wit maken, maar er is dan weer discussie oproepen over veiligheid

• Een goede verdeling van de zinc oxide partikels over de huid lastig is, wat kan zorgen voor strepen of vlekken

En laten we eerlijk zijn: de meeste mensen willen een zonnebrand die je niet ziet zitten, zeker voor dagelijks gebruik.

Uitdagingen met stabiliteit

Hoewel zinkoxide zelf stabiel is, kan het zich in een crème nogal eigenwijs gedragen:

• Het kan naar de bodem zakken in de verpakking

• De zinc oxide partikels kunnen agglomeraten gaan vormen (aaneen plakken) waardoor ze hun beschermende werking grotendeels verliezen.

• De pH (zuurtegraad) van het product moet precies goed zijn - de pH is vaak neutraal of licht basisch (wat niet ideaal is voor onze huid, die houdt van een eerder zure pH)

• Het kan botsen met andere ingrediënten, waardoor de crème minder goed werkt of uit elkaar valt

• Deze moeilijkheden maken het heel uitdagend om een crème met SPF50 te ontwikkelen.

  
  

Daarom moet zo’n product heel zorgvuldig ontwikkeld en getest worden.

Productie en kosten

Ook achter de schermen is het niet eenvoudig:

• Er is speciale apparatuur nodig om de deeltjes goed te mengen

• De kwaliteit van het zinkoxide is superbelangrijk

  
  

Hoe zit het met veiligheid?

Goed nieuws: zinkoxide wordt wereldwijd als veilig beschouwd. Toch zijn er een paar aandachtspunten:

• Er is discussie over nanodeeltjes

• Over het algemeen minder schadelijk voor het milieu, maar ook niet totaal onschulig, zeker op plekken waar er massatoerisme is, kan er wel degelijk schade aanhet milieu gebeuren.

  
  

Gelukkig zitten ontwikkelaars niet stil. Er zijn slimme oplossingen bedacht:

• Er wordt gebruik gemaakt van coatings rond de deeltjes om de witte waas te verminderen

• Betere emulgatoren en verdikkers voor een fijnere textuur

• Toevoegingen zoals antioxidanten zodat er minder UV filter nodig is om een goede SPF bescherming te verkrijgen.

  
  

Tot slot

Een zonnebrand met alleen zinkoxide maken is dus best een uitdaging. Denk aan de witte waas, de textuur en de stabiliteit — allemaal dingen die goed in balans moeten zijn.

Maar dankzij slimme innovaties worden deze producten steeds beter.

Dit verhaal toont aan dat variatie in het soort zonbescherming op de markt een goed idee is. Het ontwikkelingswerk bij Enfleur gaat over een combinatie van zinc oxide met synthetische filters omdat we met deze combinatie hopen SPF50 te bieden met goed stabiele, betrouwbare filters werken die hoge bescherming bieden en onze gezondheid én het milieu niet schaden. Werk dus aan de winkel ...